Overlastmaximalisatie


Al zeker vier weken kunnen fietsers in Leeuwarden niet op de normale manier via de Kanaalweg vanaf de rondweg naar het oosten rijden. Van deze situatie valt iets te leren.
Het bedoelde fietspad is geblokkeerd vanwege werkzaamheden. De gevolgen voor de fietser zijn ernstig. Zij moeten aan de overkant tegen de rijrichting in rijden en vervolgens is het de bedoeling dat ze honderd meter verderop de Kanaalweg oversteken. Die laatste oversteek mag zonder overdrijving levensgevaarlijk worden genoemd. De meeste fietsers kiezen er dan ook voor aan de verkeerde kant te blijven fietsen, maar ook dat is riskant, onder meer omdat dit fietspad, kort geleden, volstrekt onnodig extra smal is aangelegd. Voor velen volgt later trouwens alsnog een gevaarlijke oversteek.

Wat je zou verwachten als je dit beeld hebt van de gevolgen van deze werkzaamheden, is dat men er alles aan doet om aan de overlast zo snel mogelijk een eind te maken. Het tegendeel is het geval. Wekenlang zag ikzelf geen enkele ‘werkzaamheid’ uitgevoerd worden. Geleidelijk wordt nu zelfs duidelijk dat het gaat om werk dat in elk geval met het fietspad zelf niets van doen heeft.

Het gaat hier om een schrijnend geval van overlastmaximalisatie, een begrip dat met name de overheid eens goed tot zich moet laten doordringen. Kenmerkend ervoor zijn twee zaken: a. het algemeen belang rechtvaardigt enige overlast, b. deze overlast wordt groter gemaakt dan nodig.

Overlastmaximalisatie komt onder andere voort uit overwegingen van bedrijfsefficiëntie. Het komt een bedrijf dat in het algemeen belang overlast moet veroorzaken om de een of andere reden beter uit drie maanden over een karwei te doen dan drie weken. Mijn indruk is dat er steeds meer begrip is voor dit soort overwegingen, terwijl voorheen het belang van de burger zwaarder woog.

Maar overlastmaximalisatie komt soms ook voort uit een niet zo plezierige mentaliteit. ‘Ik zou deze gewichtige klus met enige moeite best voor het weekend kunnen doen, maar niemand kan het me kwalijk nemen als ik hem pas maandag afmaak.’ Ook dit is, denk ik, in opmars.

Omdat er altijd sprake is van een algemeen belang dat enige overlast billijkt, werkt degene die overlast maximaliseert dikwijls voor de overheid. Daarom doet die overheid er goed aan te beseffen dat veel mensen zo behoorlijk wat irritatie ondervinden. Het is dan ook een factor die moet worden meegewogen als het populaire onderwerp ‘agressie tegen de overheid’ weer eens wordt besproken.

Peter Nieuwenhuijsen
publicist

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen